سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

76

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

و ظاهر العبارة أن المراد ظهور المخالفة فيهما بعد الذبح ، إذ لو ظهر التمام قبله أجزأ قطعا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بخلاف موردى كه به ظن تام الخلقه بودن حيوانى را خريد و بعدا معلوم شد كه ناقص بوده كه حكم در اينجا عدم اجزاء است . شارح ( ره ) مىفرماين : زيرا تام الخلقه بودن از امور ظاهره و آشكار است لاجرم ظهور خلاف يعنى نقص كاشف است از اينكه وى در موقع خريد تقصير و كوتاهى نموده . ناگفته نماند كه از ظاهر عبارت مصنف ( ره ) چنين استفاده مىشود كه در هردو مسئله ( يعنى تام الخلقه بودن و مهزول نبودن ) مقصود از ظهور خلاف ، ظهور بعد از ذبح است نه بعد از شراء و قبل از ذبح چه آنكه اگر مرادش چنين باشد لازم مىآيد كه مناط اجزاء را ظن بحصول دو شرط مزبور يعنى تمام الخلقه و عدم الهزال قبل از شراء قرار داده و اين امر مستلزم اينست كه اگر ذابح حيوانى را با ظن نقصان خريد و بعد از خريد و قبل از ذبح معلوم شد ظنش خلاف بوده و حيوان تام و صحيح است نبايد اين حيوان مجزى باشد در حالى كه قطعا به آن مىتوان اكتفاء نمود . مؤلف گويد : كلام مرحوم شارح در كمال متانت و صحت است زيرا اگر فرضى را كه ايشان فرمودند قبول كنيم و ملتزم شويم كه مصنف ( ره ) آن را